Εχεις δίκιο, με ζαλισαν τα πολλα χιλιομετρα και εμενα.
Τον αέθλιο είχα κατα νου. Ειδα οτι είναι και στο ημερολογιο, σωστά γιατι είναι trail αγώνας. Έφτιαξαν και την ιστοσελίδα τους http://www.aethlios.gr/portal/permalink/3019.html

Καλησπέρα σε όλους.

Τελικά έχουμε εξελίξεις όσον αφορά στον Ευχίδειο Άθλο. Ο αγώνας αναβλήθηκε και από τις 08-09/05/10 όπως αρχικά είχε ορισθεί, πήρε νέα ημερομηνία για τις 31/07-01/08/10.
Τώρα ποια ακριβώς είναι η αιτία της αναβολής κανείς δεν μπορεί να πει. Στο runningnews.gr διάβασα ότι ο αγώνας αναβλήθηκε λόγω των πολλών αγώνων υπεραποστάσεων στην Ελλάδα την ίδια περίοδο, οπότε οι αθλητές δεν θα είχαν αρκετό χρόνο αποκατάστασης, ενώ στο επίσημο site του Ευχίδα αναφέρεται ότι ο αγώνας αναβλήθηκε λόγω των πολλών επαγγελματικών υποχρεώσεων των διοργανωτών.
Το αποτέλεσμα βέβαια είναι το ίδιο.
Εγώ πάλι θέλω να τρέξω ως τη Θήβα να δαγκώσω τους διοργανωτές και να επιστρέψω.
Όχι από κακία, έτσι για προπόνηση.

Εχεις δίκιο, δεν πρέπει οι ημερομηνίες να αλλάζουν τελευταία στιγμή. φαντάζομαι πως είχες ξεκινήσει ειδικές προπονήσεις για ένα τόσο μεγάλο αγώνα. Τώρα τί κάνεις σταματας?

Καλησπέρα!
Πράγματι είχα ξεκινήσει από τα μέσα Νοεμβρίου προπόνηση με αυστηρό στόχο τον Ευχίδα, χωρίς βέβαια να αποκλείω και συμμετοχή σε αγώνες είτε δρόμου όπως το 20άρι του ΣΔΥΑ την περασμένη Κυριακή ή βουνού 20άρι Υμηττού, Ταύγετος Challenge την ερχόμενη Κυριακή.
Ωστόσο, όλη η προπόνηση του τελευταίου διαστήματος ήταν δομημένη στις απαιτήσεις του Ευχίδα, ενώ οι παραπάνω αγώνες θα χρησίμευαν σαν τεστ αξιολόγησης της φυσικής μου κατάστασης (πέραν της χαράς της συμμετοχής, μην ξεχνιόμαστε).
Την προπόνηση ούτε που διανοούμαι να την σταματήσω!
Ο Ευχίδας μού έχει καρφωθεί στο μυαλό και θέλω να τον τρέξω ό,τι κι αν γίνει, ελπίζοντας ότι θα τον τερματίσω κιόλας.
Οπότε εάν δεν συμβεί κάτι απρόοπτο, θα δηλώσω συμμετοχή τον Ιούλιο. Μέχρι τότε θα βγάλω το άχτι μου σε άλλους αγώνες
Απλά, το αγωνιστικό πρόγραμμα από εκεί και πέρα, έτσι όπως το είχα τουλάχιστον στο μυαλό μου, γίνεται αρκετά βαρύ.
Ίδωμεν! Πάνω από όλα υγεία και αισιοδοξία!

Κρίμα είναι που άλλαξαν την ημερομηνία πάνω που οι αθλητές ετοιμάζονται.
Αλέξανδρε, υγεία να υπάρχει όπως λες και μια χαρά θα τα πας μέχρι τότε!
Καλή συνέχεια.

Γεια και χαρά σε όλους σας!
Μετά από ένα 10ήμερο απόλυτης ξεκούρασης (δηλ., σχεδόν απόλυτης γιατί ως γνωστόν το τρέξιμο δεν τελειώνει ποτέ) στις παραλίες της Δ.Πελοποννήσου φθάσαμε στο παρά πέντε του Ευχίδειου Άθλου!
Προφανώς τα ψέμματα τελείωσαν! Ό,τι κάναμε κάναμε από πλευράς προπόνησης (και πραγματικά ήταν μπόλικη το τελευταίο διάστημα), φτιάξαμε και τις μαγικές μπάρες της Μαρίας καβάτζα για τις δύσκολες ώρες της πείνας, κάναμε και την απαραίτητη ανάλυση του αγώνα (πού ανεφοδιαζόμαστε με τι, πού αλλάζουμε βρεγμένα ρούχα, κ.λ.π.), ψυχολογικά είμαστε στα "Ζήτω μας", οπότε δεν απομένει τίποτε άλλο από το να τρέξουμε και να τερματίσουμε τον αγώνα.
Ελπίζω, το φεγγάρι (ό,τι θα έχει απομείνει από την προχθεσινή πανσέληνο) και γενικότερα ο καιρός να είναι σύμμαχοι στην προσπάθεια των συμμετεχόντων.
Ο indian runner και απαραιτήτως το πνεύμα του Μανιτού θα βρίσκονται στη Θήβα (είτε οδηγώντας, είτε σπρώχνοντας ) Παρασκευή μεσημέρι! Ουγκ!

Γειά σου ρε Αλέξανδρε! Χαθήκαμε...
Καλή επιτυχία, κοίτα να το ευχαριστηθείς και να μας μεταφέρεις τις εμπειρίες σου από τον αγώνα.
Καλή επιτυχία και σε όλους ανεξαιρέτως!

Καλο αγωνα να εχεις φιλε Αλεξανδρε και καλο τερματισμο.Και πανω απ'ολα να το χαρεις αυτο το ''ταξιδι''.

Χε χε χε... τελικά επέζησα!
Φίλοι Λευτέρη και takouman προσπάθησα να ακολουθήσω τη συμβουλή σας και να ευχαριστηθώ τον αγώνα. Ήταν τρομερή εμπειρία!! Πραγματικά δεν πίστευα αυτά που μου συνέβησαν!
Για την ιστορία σας λέω ότι τερμάτισα εκπρόθεσμα στις 15 ώρες και κάτι ψιλά, μολονότι οι διοργανωτές έδωσαν στον τερματισμό παράταση μισής ώρας (από τις 14 στις 14άμισυ ώρες).
Βέβαια για να είμαι ειλικρινής αυτό ήταν και το λιγότερο. Το φοβερό ήταν η εναλλαγή των συναισθημάτων και των καταστάσεων: από το κέφι και την τρελλή διάθεση της εκκίνησης, πέρασα στην σταδιακή κόπωση από τις ανηφοριές του Ελικώνα έχοντας όμως σταθερή πίστη για τον τερματισμό, για να φτάσω στο "κάψιμο" μετά από ένα τρελλό γκάζι για 9χλμ. σε κατηφόρες κι έχοντας ήδη 65χλμ. στα πόδια μου προκειμένου να προφτάσω τον "κόφτη" στα 74χλμ., κάτι που σταδιακά με ανάγκασε σε τρεχαλοπερπάτημα (από το 88ο χλμ. έως το 95ο χλμ.) και ξαφνικά από την απελπισία, ότι δεν τερματίζω ούτε τη Δευτέρα το πρωί, πήρε μπροστά το μηχάνημα!! Άρχισα πάλι να τρέχω από το πουθενά! Σαν παράλυτος βέβαια αλλά έτρεχα και απορούσα: "Πού βρέθηκε αυτή η ρεζέρβα;" Τα τελευταία 3χλμ. ήταν μαρτυρικά. Ήταν ανηφορικά, ο ήλιος είχε σηκωθεί για τα καλά και στο βάθος της ανηφόρας να γυαλίζουν τα αυτοκίνητα της διοργάνωσης κι εγώ να μην φτάνω με ΤΙΠΟΤΕ! Δεν μπορώ να σας περιγράψω την αίσθηση της Λύτρωσης μόλις πέρασα την γραμμή του τερματισμού. Το γεγονός ότι ξεκινήσαμε 72 δρομείς για να καταλήξουμε 30 στον τερματισμό λέει πολλά!
Απολογισμός: 1) Κατά τη γνώμη μου από τους καλύτερα οργανωμένους αγώνες δρόμου, με πλήρη και πλούσια τροφοδοσία, προθυμότατους και πανευγενέστατους εθελοντές, 2) Παναγιώτης και Ρίτσα Αντωνοπούλου, ως διοργανωτές, πραγματικά δίπλα στους αθλητές, παρά τα όποια μικροψεγάδια (ο Παναγιώτης διαθέτει μία πηγαία καλώς εννοούμενη τρέλλα, που σου μεταδίδει θετική ενέργεια), 3) Μαγευτική η εμπειρία του νυχτερινού τρεξίματος με φακό κεφαλής, 4) Απίστευτη η ευκαιρία ενδοσκόπησης και ανακάλυψης βαθύτερων ψυχικών δυνάμεων, 5) Τρελλό το κοπάνημα στην άσφαλτο (αρνητικό), 6) Ανεπανάληπτη ωστόσο εμπειρία που δεν θα την άλλαζα με τίποτε!!
Συγχαρητήρια σε όλους ανεξαιρέτως: αθλητές, συνοδούς, εθελοντές, διοργανωτές!! Ο καθένας έγραψε τη δική του ιστορία!

Αλέξανδρε, πολλά συγχαρητήρια για την μεγάλη σου προσπάθεια! Πολύ καλό επίσης το report που έγραψες...παρουσιάζει με ωραίο τρόπο τις απίστευτες μεταπτώσεις που έχει ο ψυχισμός του αθλητή σε ενα ultra αγώνα, είτε είναι άσφαλτος είτε βουνό! Να είσαι καλά και σε ανώτερα!!! Πάντως, η άσφαλτος όπως σωστά προανέφερες "κοπανάει" πολύ...